“Do you guys have laws in the Philippines?”
tanong sa akin ng amo ko habang nagkekwentuhan kami isang gabi.
Siyempre natangahan naman ako sa tanong niya. Hindi ba niya naisip na simula noong unang panahon, bumuo na ng batas ang mga tao para mabigyang ayus ang kanilang lipunan para mabigyang daan ang pagkakabuo ng kanilang sibilisasyon? Nagulat ako sa tanong niya, kaya agad akong napasagot ng “Yes, Of course!” Pinaliwanag ko sa kanya na sa katunayan, napakaraming mga magagandang batas ng Pilipinas, yun nga lang, hindi ko alam lahat ng dahilan kung bakit ito hindi mapatakbong maayos ng pamahalaan.
“…cause I’ve heard stories that people there do not follow laws and can easily bail their way out of the law’s punishments…”
Okey. May pinupunto naman pala siya. Ni hindi ko man lang agad napansin na may halong sarcasm yung tanong niya. Nanibago lang siguro ako. Iba pala kapag mga taga ibang bansa na ang pumupuna sa lupang kinalikihan mo, sa bayang kinagisnan, at sa bayang kumanlong sa’yo ng maraming taon. Mas malakas ang tama sa’yo. Yung tipong gusto mo ibangon yung dignidad ng lahi mo bilang pinoy pero sadyang madaming mga di magandang kapuna-punang mga bagay ang napapansin sa bansa mo. Mapapatigil ka na lang bigla at mapapaisip. Babalik pa kaya ako sa Pinas gayong halos karamihan ng mga Pinoy na nakakausap ko dito sa bansang ito ay nagsasabing ‘wag na’kong bumalik dun. Madami nang Pilipino ang nawalan ng tiwala sa gobyerno, pati sa kagandahan ng bansa natin.
“Putakte…wag ka na bumalik sa Pinas…tarantado gobyerno natin. Witness ako dun kay Trillanes. Napakalapit ko.”
Kamakailan lang ay natanggap ko ang mensaheng yan sa isa sa mga matalik kong kaibigan na nagtatrabaho sa Makati. Siya ang unang nagbalita sa’kin ng nangyari kamakailan lang kina Senator Trillanes.
“Nag walk-out sila Trillanes along with Brig. Gen. Lim and 30 soldoers sa hearing. Tapos nagpunta sila sa Manila Pen, eh di namn kudeta yun diba kasi dun lang sila dumiretso. Wala namang armas yung mga yun. Eh ang tarantadong gobyerno, ang daming pinadalang sundalo at tangke. Potangena, nagpaputok pa nung ayaw lumabas nila Trillanes. Tang ina. Ginawa ng gobyerno? yung mga media sa loob tineargas (inispray-an ng tear gas) at pinosasan. Tas ‘lamo? Ang potangena, sinira ng tangke yung pinto para makapasok. What a brute use of force! May curfew ngayon sa Pinas. 12-5. Sinong Paranoid ngaun?”
Matagal na namang paranoid ang gobyerno ng Pilipinas sa maraming mga bagay. Takot ang gobyerno sa pagpapalit ng pamamahal;a, takot ang gobyerno sa paglilipat ng kapangyarihan, takot ang gobyerno na mawalan ng kontrol sa mga nasasakupan nito. Yung paranoiang iyon ng pamahalaan ng Pilipinas ang isa sa mga sakit nito kaya hindi ito makakilos ng akma para sa ikabubuti ng nakararaming mga Pilipino.
Ang madalas na headline pag nagtatanong ako tungkol sa Pilipinas ay,
“Naku, walang bago! magulo pa din dito!”
Kung ang batas ng isang bansa ang isa sa mga nagbibigay ayos sa lipunan nito, baka nga joke lang yung mga batas sa Pilipinas. Baka nga wala namn talagang batas gaya ng napapansin ng mga dayuhan. Kunge meron man, tinutulugan naman ng mga kinauukulan. Babalik pa ba ako ng Pinas? Oo naman.
Lingid sa kaalaman ng maraming dayuhan dito, kahit mistulang magulo ang Pilipinas, napakaraming mga simpleng dahilan na gugustuhin mong balik-balikan doon. Isa lamang yun sa mga tatalakayin ko sa mga susunod na entries ng blog na ito.
Sa blog na ito ibabahagi ko sa inyo ang aking mga karanasan dito sa Amerika bilang isang OFW na nakikipagsapalaran sa uri ng buhay dito.
